مقصود از مجازاتهای تبعی چیست-بخش دوم-محور اصلی مجازات های تبعی

در پست قبلی به بررسی مفهوم مجازاتهای تبعی پرداختیم فلذا دانستیم که مجازات‌های تبعی بنابر حکم قانون به صورت خودبه‌خود و به تبع مجازات جرم انجام شده، به مجرم تحمیل خواهد شد. اکثر مجازات‌های تبعی، حقوق اجتماعی مجرمان را نشانه می روند و به طور کلی مجازات تبعی يعني اينكه شخص به يك مجازات‌هايي كه محكوم شد، از يكسري حقوق اجتماعي هم به صورت اتوماتيك‌وار محروم مي‌شود. البته بسته به اينكه آن محكوميت به چه شكل و تا چند سال باشد.ماده62 مکرر قانون اصلاحی قانون مجازات اسلامی سال 77 و همچنین ماده 25 و 26 قانون مجازات فعلی به بررسی مجازات تبعی پرداخته است . در این پست به بررسی ماده 62 مکرر قانون اصلاحی میپردازیم.

محور اصلی مجازات های تبعی

محور اصلی مجازات های تبعی، محرومیت از حقوق اجتماعی است و مدت زمان این محرومیت بر اساس نوع جرم متفاوت خواهد بود. بیشترین مدت محرومیت از حقوق اجتماعی به مدت ۷ سال تعیین شده که مربوط به محکومین به مجازات های سالب حیات است که به هر دلیلی توانسته اند از مجازات جان سالم به در ببرند.

مجازات های تبعی در جرایم قابل گذشت مطابق با تبصره 2 ماده 25 قانون مجازات اسلامی، تابع جرم بوده و در صورت گذشت شاکی و موقوف شدن تعقیب یا مجازات اصلی، مجازات تبعی نیز برداشته می شود.عفو مجرم موجب از بین رفتن آثار مجازات نمی شود، مگر اینکه به این موضوع اشاره شده باشد. در مواردی هم که عفو مجازات آثار کیفری را نیز شامل می شود، همچنین در آزادی مشروط، آثار محکومیت پس از گذشت مدت مقرر از زمان آزادی محکوم علیه رفع می شود.

مقصود از مجازاتهای تبعی چیست-بخش دوم-محور اصلی مجازات های تبعی


در سال 1370 كه قانون مجازات اسلامی به تصویب رسید، مجازات تبعی پیش بینی نشده بود . در سال 1377 یك ماده تحت عنوان ماده 62 مكرر به قانون مجازات اسلامی اضافه شد كه مجازات تبعی در این قانون هم پیش بینی شد. در متن ماده 62 مكرر آمد كه:

محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی به شرح ذیل، محکوم علیه را از حقوق اجتماعی محروم می نماید و پس از انقضاء مدت تعیین شده و اجرای حکم رفع اثر می گردد:

1 - محکومان به قطع عضو در جرایم مشمول حد، پنج سال پس از اجرای حکم.
2 - محکومان به شلاق در جرایم مشمول حد، یک سال پس از اجرای حکم.
3 - محکومان به حبس تعزیری بیش از سه سال، دو سال پس از اجرای حکم.
تبصره 1 - حقوق اجتماعی عبارتست از حقوقی که قانونگذار برای اتباع کشور جمهوری
اسلامی ایران و سایر افراد مقیم در قلمرو حاکمیت آن منظور نموده و سلب آن به موجب قانون یا حکم دادگاه صالح می باشد ازقبیل:
الف - حق انتخاب شدن در مجالس شورای اسلامی و خبرگان و عضویت در شورای نگهبان و انتخاب شدن به ریاست جمهوری.
ب - عضویت در کلیه انجمنها و شوراها و جمعیتهایی که اعضای آن بموجب قانون انتخاب میشوند.
ج - عضویت در هیاتهای منصفه و امناء.
د - اشتغال به مشاغل آموزشی و روزنامه نگاری.
ه- استخدام در وزارتخانه ها، سازمانهای دولتی، شرکتها، مؤسسات وابسته به دولت، شهرداریها، مؤسسات مامور به خدمات عمومی، ادارات مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان و نهادهای انقلابی.
و - وکالت دادگستری و تصدی دفاتر اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری.
ز - انتخاب شدن به سمت داوری و کارشناسی در مراجع رسمی.
ح - استفاده از نشان و مدالهای دولتی و عناوین افتخاری.




نظرات کاربران


درباره ما تماس با ما همکاری با ما
logo-samandehi