اسناد تجاری | معاملات تجاری | تاجر

تاجر به چه کسی گفته میشود؟‎بخش دوم

همانطور که در مبحث قبل به آن پرداخته شد تعریف تاجر و دانستن مفهوم آن ویژگی هایی دارد که ما را ملزم به دانستن آن مینماید .دراین پست به مفهوم کسبه ی جزء و ویژگی های آن خواهیم پرداخت .همانطور که گفته شد کسبه ی جزء نیز تاجر محسوبند اما قانونگذار میان انها و سایر تجار تفاوتهایی قایل شده است .

بنابراین اشخاص حقوقی که منظور در این مقاله شرکت های تجارتی می باشند، نیز تاجر شناخته می شوند و در نتیجه شرکت های تجارتی نیزتاجر محسوبند. زیرا آنها به انجام امور تجارتی اشتغال دارند و در واقع همان معاملات یا داد و ستد های تجارتی منظور ماده یک قانون تجارت می باشد.

در این خصوص یک استثناء وجود دارد و آن مربوط به شرکت های سهامی عام و خاص است که به تجویز قانون شرکت سهامی ،شرکت بازرگانان محسوب می شود، ولو این که موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.

بنابراین می توان گفت کسی تاجر است که ویژگی های زیر را داشته باشد :

1- به انجام اعمال تجارتی مبادرت ورزد.

2- انجام اعمال تجارتی را به عنوان شغل و حرفه عادی و معمول خود قراردهد.

3- داشتن استقلال در تجارت و تقبل سود و زیان .

4- تکرار معاملات تجاری از طرف تاجر.

5- کسبه جزء و پیشه ور نباشد.

فواید تعریف و شناخت تاجردرذیل آمده است :

1- شناسایی اعمال تبعی تجاری

2- احراز اهلیت تاجر برای تصدی شغل تجارت

3- تشخیص تکالیف و مسئولیت های خاص تجار؛ مانند حق تجدید اجاره محل کسب و رعایت مقررات مربوط به کسب و پیشه و تجارت.

تفکیک انواع فعالیت تجاری از غیر تجاری مانند این که تاجر می تواند از بانک کسب اعتبار نموده و همچنین به عملیات لیزینگ یا اجاره و تعهد فروش دست بزند.

4- آگاهی از سازمان های شغلی تجار، مانند اتاق های بازرگانی.

5- تعیین مالیات های خاص مانند مالیات بر منافع و معاملات و همچنین مالیات بر مشاغل.

6- الزام تجار اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی به ثبت نام و خلاصه وضعیت تجارتی خود در دفتر ثبت تجارتی و نگهداری دفاتر تجارتی شامل دفتر روزنامه، دفتر کل و دفتر کپیه.

7- اعمال مقررات ورشکستگی.

تاجر به چه کسی گفته میشود؟‎بخش دوم


کسبه جزء كیست ؟؟

از لحاظ حقوق تجارت کسبه جزء تاجر به شمار می آیند. کسبه جزء اصطلاحی است که قانون تجارت در مورد کسانی که به کسب و کار و حرفه معین اشتغال داشته و در عرف تجارتی، تاجر نامیده نمی شوند، به کار برده شده است و آنها را از الزامات و تکالیفی که برای تاجر مقرر نموده، معاف کرده است. مثلاً ماده 6 قانون تجارت ملزم نکرده که دارای دفاتر تجارتی باشند. در حالی که همین ماده هر تاجری را ملزم به داشتن دفاتر تجارتی می کند. ماده 16 قانون تجارت کسبه جزء را از ثبت نام در دفتر ثبت تجارتی که هر تاجری باید نام خود را در آن ثبت کند، معاف نموده است.

ماده 19 قانون تجارت تشخیص کسبه جزء را موکول به مقررات نظامنامه ای نموده است که وزارت عدلیه باید تهیه نماید. کسبه جزء که در نظامنامه 7044-1311/3/15مشخص شده است مدت هاست که ارزش عملی خود را از دست داده و متروک شده است. البته این نظامنامه با تصویب ماده واحده شماره 16606- 1380/12/8لغو گردید. این ماده واحده بیان داشته که افراد حقیقی زیر که از مصادیق اشخاص مذکور در ماده 96 قانون مالیات های مستقیم نباشند با دارا بودن شرایط زیر کسبه جزء محسوب می شوند :

1- کسبه، پیشه وران ،تولید کنندگان و نظایر آنها که میزان فروش سالانه آنان از مبلغ یکصد میلیون ریال تجاوز نکند.

2- ارائه دهندگان خدمات در هر زمینه ای که مبلغ دریافتی آنها در قبال خدمات ارائه شده در سال از مبلغ پنجاه میلیون ریال تجاوز نکند.




نظرات کاربران


درباره ما تماس با ما همکاری با ما
logo-samandehi